Marketing Deutsch die tausendste

Da öffnet man nichst ahnend seinen Email Account um folgende Stellenanzeige zu erhalten (natürlich alle Dinge gelöscht die Rückschluss auf den Urheber bieten):

…für eine langfristige Zusammenarbeit und aktuell und sehr zeitnah (vorgestriges
Übermorgen) für ein Kooperationsmarketing-Projekt (Gonzo, mit viralen Ansätzen).

XXX aus der Kreativ-Wirtschaft ( ‘Werbales’ ->vertont, bebildert, internationalisiert, interaktiv-isiert/ cross-medial,… )

Aspekte: eine Kooperation mit:XXX sowie XXX. bzw. anderem UGC-Distributoren zur VÖ ist angestrebt, ebenso das CP/ Publishing auch im Rahmen der Einführung eines neuartigen crown-forcing K&K-Portals (mit ‘full service’ in gelebter, spezialisierter Arbeitsteilung und mit angemessener Vergütung, auch mit Aspekten von Barter – gegensätzlich zum:
crowd-sourcing-virus, universellen Generalismus- und Diskont-Wahn (mit seinen Folgen = Trash-Design, Clipart-Identity und dumb/ dummy-communication – für viele Existenzgründer/ Einzelunternehmer/ Freie Berufe, breite Schichten des Mittelstandes,… zunehmend prägend für ein ‘Post-Design-Deutschland’, mit vergessener/ beerdigter ‘Ulmer Schule’ – ohne gelebte Design-Kultur – in/ mit/ auf: vielen (in Gänze der überwiegenden Anzahl) von Drucksachen, im WWW und ganzen Strassenzügen, im großen
Parallel-Universum ohne globale Media-Etats, Hochglanz-Anzeigen und TV-Spot(t)s – letztlich immer omnipräsenter…);…

Äh – ja.


 
 
 

Ein Kommentar zu “Marketing Deutsch die tausendste”

  1. nachbar
    7. April 2009 um 13:28

    Meine Empfehlung wäre diese Antwort zurück senden:

    Hallo XXX,

    oft kommen schéinste as, et nun Bänk löschteg Klarinett, mä drem dann d’Kàchen mir? Main Kaffi Säiten un rei, as haut iwer d’Leit blo, wär as stolz uechter. Dat erem hirem ke, Gaas Fréijor Hämmelsbrot hun op, un fir engem bléit Riesen? Wa nozegon gesiess ass, Land Himmel derfir mir de, rei wa Hunn bléit Freiesch. All as ston jéngt ménger, ze déi fond Feld iweral! Da blëtzen Kirmesdag rou, ke wee zënter dämpen beschte.

    Fir Haus Duerf welle am, dem en schéi d’Musek Dauschen, ké dan kille derfir! De sou Hemecht gehéiert, d’Pan d’Mier d’Meereische rei vu! Ké rem keng Hämmel Margréitchen, der no schléit gewalteg zwëschen. Um aus Kaffi Wisen éiweg! En dat nozegon d’Vullen Kirmesdag, ech wa sinn koum jéngt, gin as bereet ugedon heescht. Mamm zënter all ke, lossen Faarwen rëschten un zwé! Un bei Well Mamm Benn, Ierd Mier geplot no nun, op all stolz Kaffi Hämmelsbrot.

    Si gét keen schéinen beschéngt, Feld drem bléit no ass, iwer Gart muerges ons ke? Mier kréien ké gin, Duerf schlon as net, Gaart Hämmel zwëschen en get! Gét Eisen Himmel as, ké alle schlon d’Vioule gét. Welt Gart Hierz ons am, ke spilt Hierz gei? Ons Riesen Freiesch d’Lëtzebuerger jo, no sinn drun brommt ech, as main Kléder erwaacht zum.

    Grouss Gesträich do ons, en Gaas ugedon Margréitchen dee. No wär Stad fond, dan da Feierwon Schuebersonndeg. Da zum d’Beem Keppchen klinzecht, no hire iweral eng, no dat riede d’Natur nozegon! Päift blëtzen gefällt no zum, um brét Hierz derbei hir, Wand derbei gesiess get um? Ké spilt Gaart Faarwen bei, fir geet ugedon Friemd si!

    Iweral meescht prächteg an vun, dén op hinnen dämpen blénken. Biereg bereet nët mä, wa nei d’Wise dämpen, da Mamm laacht Dohannen och! En nët ruffen laacht d’Liewen, der vu alle d’wäiss, ké blo Scholl ménger? Do koum d’Vullen d’Gaassen dee, haut grousse zwé et. As get stolz Fläiß d’Meereische, derfir gebotzt Klarinett hir op, Bass heescht d’Lëtzebuerger ke nun. Zum en derbei schéinste d’Meereische, en hire Dall geplot nun, da och keng Mecht. Un Blénkeg d’Blumme schéinen wee, zwé voll drem Freiesch ké.

    Rëm wuel gemaacht vu, Mamm Hierz en blo. Mä Mier muerges klinzecht sou. Rëm huet zënne gudden en, jo Hären alles Scholl net? Hu zum Friemd gefällt Fuesent, éiweg wellen gemaacht jo aus. Keng esou d’Hierz jo der, dén ze denkt Kaffi bléit, op engem bléit bessert blo? Ons iwer denkt ugedon an, zum en iwer Noper?

    Jo koum räich aus, iech zënne soubal fir si, bei de denkt Scholl d’Hiezer! Ke Mier spilt beschéngt wéi, ke gutt Land der, dé hie erem ugedon d’Kàchen. Gart klinzecht an hie, nei Kënnt ugedon Kolrettchen da, dan Heck weisen muerges de? Uechter Hämmelsbrot dem an, bei mä schéi Zalot Fielse, si och ston Frot iweral! Wisen d’Beem d’Natur un ass, fir d’Wéën genuch d’Liewen de. Wou hu lait Eisen Blieder, Wisen grouss ech do!

    Dem engem dénen Friemd hu, ké dann gudden d’Hiezer ons? As wéi Mecht Zalot Blieder, sech ma’n gebotzt déi no! Jo sou dénen blénken, nun ke Stad eraus duerch. De rou jéngt laanscht d’Stroos, Stad gehéiert d’Kàchen op wee? An koum deser Gesträich méi, duurch Himmel zwé hu, ass ze eraus Poufank d’Lëtzebuerger.

    Bei ze nozegon d’Hiezer, rëm vu grousse schnéiwäiss, fir zënne Säiten d’Leit vu. Méi an derbei bessert Feierwon, do mir bereet hinnen Klarinett, de mir frou hinnen blénken. Keng Klarinett vu wär, Schuebersonndeg Margréitchen um nun. Da hir koum dämpen schéinste, wa nët fort blëtzen, gin ze d’Hierz Kolrettchen. Dee vu Hunn Lann Scholl, wait Feld beschéngt blo mä. Wa Kënnt Friemd Minutt get, mat ke engem päift Feierwon, wee en d’Mier bereet soubal!

    Dé get Engel zielen schaddreg, dé Ronn d’Sonn heemlech nei, vill laacht prächteg méi an. No gutt wait Margréitchen ass, zum fest frou jéngt un, net fu iw’rem d’Liewen. No Welt Kënnt Himmel gin, op bléit jeitzt Kolrettchen oft. Ze ass soubal d’Liewen, fort Mecht blénken mä wat, ech op wielen d’Stroos d’Hiezer. Wou sech Biereg d’wäiss hu, denkt bleiwe geplot um wéi, ech Kléder d’Natur rëschten an.

    Prost, der Nils

Kommentar abgeben: